نقد و بررسی

ارزیابی حیات اسپرم در نمونه منی، به وسیله تعداد اسپرم های زنده مشخص می شود. 

علیرغم روش های گسترده در آزمون های تشخيصی، بررسی مایع منی در طول زمان جایگاه خود را در ارزیابی قدرت باروری مردان حفظ كرده است. مایع منی حاصل ترشحات بخش های مختلف مجاری و غدد توليد مثلی است. ترشحات لوله های سمينی %5 فروس ، ترشحات وزیکول سمينال %70 و ترشحات پروستات 25 % آنرا تشکيل می دهد. ارزیابی اسپرم های زنده در نمونه ی مایع منی با تعداد اسپرم دارای حرکت پیش رونده کمتر از 40% توصیه می گردد.

این تکنیک در اصل بر پایه تشخیص میان اسپرم های زنده و مرده به وسیله رنگ آمیزی ائوزین- نیگروزین می باشد. ائوزین سلول های مرده را به رنگ قرمز در می آورد و نیگروزین یک پس زمینه تاریک را برای ارزیابی آسان تر لام فراهم می کند.

روش آزمایش ارزیابی اسپرم‌های زنده

به طور كلی درصد اسپرم های زنده از اسپرم های متحرک بيشتر است. حداقل ميزان زنده بودن اسپرم (سالم بودن غشای اسپرم) درصد 58 است كه با ضرب كردن تعداد كلی اسپرم در درصد اسپرم متحرک های به دست می آید. اگرچه نتایج بررسی زنده بودن اسپرم باید در همراهی با نتایج ميزان تحرک در همان نمونه ارزیابی شود، زنده بودن اسپرم با پایداری غشا ميزان به ویژه در تمام نمونه هایی كه ميزان اسپرم دارای حركت رو به جلو (PR) كمتر از 40 درصد است، دارای اهميت است.

در روش بررسی با رنگ های حياتی 5 ميکروليتر از مایع منی همگن با 5 ميکروليتر از رنگ حياتی (ائوزین – نگروزین، ائوزین، متيلن بلو، …) روی یك لام مخلوط می شود و با قرار دادن لامل  22×22 ميلی متر پوشانده میشود. پس از گذشتن 30 ثانیه  تعداد 200 اسپرم از نظر نفوذ رنگ به داخل اسپرم توسط ميکروسکوپ نوری بررسی میشود.  اسپرمی که به داخل آن رنگ نفوذ كرده اسپرم مرده تلقی میشود. برای دقت و صحت نتایج بهتر است برای هر نمونه ارزیابی فوق دو بار تکرار شود.